Wensen

Wilt u een patiënt met een chronische of (pre)terminale ziekte een onvergetelijke dag laten beleven? Vraag dan snel een wens aan. Samen bekijken we hoe de wens optimaal kan worden ingevuld.

Wens inzenden

Verhalen

Elke wens heeft zijn eigen verhaal. Bent u benieuwd naar de wensverhalen van chronische of (pre)terminale patiënten en hun naasten? Lees dan snel verder.

Lees verhalen

Vrijwilliger

Meld u aan als vrijwilliger bij de Twentse Wens Ambulance om ernstig zieke mensen een onvergetelijke dag te laten beleven.

Word vrijwilliger

Doneren

Zonder uw hulp kunnen wij geen wensen in vervulling laten gaan. Word daarom donateur van de Twentse Wens Ambulance. Dankzij uw hulp worden wensen werkelijkheid.

Doneer nu

Het verhaal van Gert Gerberink

21 januari 2019

Mijn naam is Gert Gerberink (52 jaar) en ik rijd nu een kleine 2 jaar als chauffeur voor de Twentse Wens Ambulance. In het dagelijkse leven ben ik werkzaam bij Menzis als tester van software.

Ik ben in aanraking met de Twentse Wens Ambulance gekomen doordat mijn zoon al als chauffeur voor de Twentse Wens Ambulance actief was. Op dat moment was mijn vader al langere tijd ziek en aan het bed gekluisterd. We hebben toen een aanvraag bij de Twentse Wens Ambulance gedaan, zodat mijn vader ook bij een familiegebeurtenis aanwezig kon zijn. Gelukkig kon de wens gerealiseerd worden en werd het echt een geweldige dag. Deze dag staat nu voor altijd in mijn geheugen gegrift, omdat dit de allerlaatste dag is geweest dat mijn vader in de buitenlucht kon komen en dat hij zo ontzettend van deze dag heeft genoten. Hij is 3 maanden later overleden. Ik heb op deze manier met eigen ogen gezien en beleefd wat de impact van de Twentse Wens Ambulance is en mede hierdoor heb ik mij als vrijwilliger aangemeld.

Inmiddels heb ik een aantal wensen mogen rijden en merk ik na iedere wens weer dat het voor zowel de wensaanvrager als voor de vrijwilligers een hele bijzondere dag is geweest. Ik wil nog wel graag een voorbeeld van een wens rit geven, waarbij hulp uit onverwachte hoek kwam.

Een mevrouw wou nog heel graag naar het strand in Noordwijk. Aangekomen in Noordwijk gaf mevrouw aan dat ze naar het toilet moest. Omdat we op dat moment met de ambulance voor het welbekende Hotel Oranje stonden, heb ik bij dit hotel geïnformeerd of toiletbezoek mogelijk was. Nadat we met de brancard naar binnen waren gegaan en mevrouw (met de verpleegkundige) naar het toilet was, stond ik met de lege brancard voor het toilet te wachten. Op een gegeven moment kwam de manager van het hotel geschrokken naar mij toe met de vraag wat hier toch gebeurd was. Toen ik de situatie had uitgelegd, gaf de manager aan dat we niet eerder weg mochten gaan nadat we op kosten van het hotel koffie met gebak hadden gehad. Ook mocht mevrouw, geheel kosteloos, gebruik maken van de strandrolstoel (onze strandrolstoel was op dat moment door de brand verwoest). Dit was natuurlijk helemaal geweldig en gaf een extra tintje aan deze toch al mooie dag.

Wat ik eigenlijk met dit verhaal wil zeggen: Wat is het toch mooi dat we elkaar op deze manier kunnen en mogen helpen!

Deel dit item

Terug naar overzicht