Wensen

Wilt u een patiënt met een chronische of (pre)terminale ziekte een onvergetelijke dag laten beleven? Vraag dan snel een wens aan. Samen bekijken we hoe de wens optimaal kan worden ingevuld.

Wens inzenden

Verhalen

Elke wens heeft zijn eigen verhaal. Bent u benieuwd naar de wensverhalen van chronische of (pre)terminale patiënten en hun naasten? Lees dan snel verder.

Lees verhalen

Vrijwilliger

Meld u aan als vrijwilliger bij de Twentse Wens Ambulance om ernstig zieke mensen een onvergetelijke dag te laten beleven.

Word vrijwilliger

Doneren

Zonder uw hulp kunnen wij geen wensen in vervulling laten gaan. Word daarom donateur van de Twentse Wens Ambulance. Dankzij uw hulp worden wensen werkelijkheid.

Doneer nu

Wens naar Lourdes

6 oktober 2018

Soms kom je mensen tegen waarvan je weet dat ze altijd een plekje in je hart zullen houden. Dat geldt voor mij als ik terug denk aan dit weekend met Annie, Auke, Froukje en Harm.
Annie is ernstig ziek en wil graag met een deel van grote gezin naar Lourdes. Die wens had ze al langer, maar soms loopt het zo dat je niet langer kunt wachten.
Vrijdag 23 februari om zes uur in de ochtend vertrekken we van Coevorden in één ruk (met de nodige pitstops) naar Lourdes. We hebben de kinderambulance bij ons, waar een heerlijk bed in staat zodat Annie tussendoor goed kan slapen. Tegen middernacht komen we aan in ons hotel en de volgende ochtend zitten we met z’n allen om half negen fris en fruitig aan ons Franse ontbijt.
Annie heeft de planning rond en we gaan eerst naar een lokaal marktje en vervolgens naar de grot waar Bernadette juist die dag, 24 februari 1858, voor de 9e keer Maria zag. We steken kaarsen aan, lopen langs de grot waar Maria verscheen en ieder heeft zijn eigen gebed.
Annie wil graag baden om vooral rust en vergiffenis te krijgen. In mijn beleving is ze één van de puurste mensen die ik ooit ontmoette, dus vraag me stilletjes af waarvoor deze vrouw vergiffenis nodig heeft. Haar man Auke bevestigd mijn vermoedens: ‘Mijn vrouw heeft nog nooit een zonde begaan…..’

Voor het bad moeten we nog even wachten en dan gaan we op pad naar een grote hobby van Annie: shoppen. Niet echt voor zichzelf, ze denkt vooral aan de ander. Voor de hele familie thuis wordt cadeautjes gekocht. Wat een energie draagt ze, ondanks haar ziek zijn, met zich mee.

Froukje en ik begeleiden Annie naar het bad. Ze wordt ondergedompeld in het gewijde water en mag haar gebed opzeggen. De zuster aldaar ondersteunen het ritueel met zoveel liefde dat we allemaal ontroerd en onder de indruk zijn. Frouke en ik gaan niet in bad, maar met gewijde water mogen wij ons gezicht wassen en ondertussen bidt de zuster tot Maria voor ons.

Als een ander mens komt Annie naar buiten. Ze voelt rust, verlichting en geluk. Op de terugweg naar het hotel geeft ze aan dat ze nog graag naar het kleine huisje van Bernadette wil. Dat vinden we en samen met Auke gaat ze er op de foto.

Haar energie is enorm en ’s avonds gaan we met z’n allen uit eten en zie ik haar genieten en stralen.

Zondagochtend rijden we weer in alle vroegte naar huis. Annie: ‘Het is prachtig geweest…. Mijn kinderen mogen leren dat ze niet meer moeten wachten op morgen. Voor je ’t weet is het afgelopen. Als je iets wilt, moet je het nu doen.’

Deel dit item

Terug naar overzicht