Wensen

Wilt u een patiënt met een chronische of (pre)terminale ziekte een onvergetelijke dag laten beleven? Vraag dan snel een wens aan. Samen bekijken we hoe de wens optimaal kan worden ingevuld.

Wens inzenden

Verhalen

Elke wens heeft zijn eigen verhaal. Bent u benieuwd naar de wensverhalen van chronische of (pre)terminale patiënten en hun naasten? Lees dan snel verder.

Lees verhalen

Vrijwilliger

Meld u aan als vrijwilliger bij de Twentse Wens Ambulance om ernstig zieke mensen een onvergetelijke dag te laten beleven.

Word vrijwilliger

Doneren

Zonder uw hulp kunnen wij geen wensen in vervulling laten gaan. Word daarom donateur van de Twentse Wens Ambulance. Dankzij uw hulp worden wensen werkelijkheid.

Doneer nu

"Van wens naar werkelijkheid."

Over de Twentse Wens Ambulance

De Stichting Twentse Wens Ambulance is een non-profit organisatie die ANBI (Algemeen Nut Beogende Instelling) erkend is. De stichting heeft als doel de laatste wensen van langdurig zieken en (pre)terminale patiënten mogelijk te maken door passend vervoer te bieden. Onder begeleiding van onze vrijwilligers beleven deze mensen een onvergetelijke dag waarbij ze in het zonnetje worden gezet en even hun ziekte vergeten. 

Lees verder

Het verhaal van Hans Mollema

Mijn naam is Hans Mollema, ik ben 55 jaar, verpleegkundige van beroep en vanaf het beging vrijwilliger bij de Twentse Wens Ambulance. Langzaam heb ik de stichting uit zien groeien van de pioniers fase waarin we maar 1 ambulance hadden en alles nog moesten verkennen tot de professionele vrijwilligers organisatie die er nu is. Ik heb inmiddels al vele wensen mogen doen en iedere wens is opnieuw weer bijzonder, soms is er veel emotie, soms wordt er ook enorm gelachen. Ik kreeg ooit eens een bedankje van een familie lid omdat we een dagje naar zee waren geweest, ze vond dat ik een groot hart had en dat ik een onuitwisbare voetspoor achter gelaten had in hun familie. Voor mij voelt dit niet zo, ik probeer in bescheidenheid iets te doen voor mensen door ze even uit het ziekenhuis of even uit het ziekte proces te halen en ze even een moment te geven waar ze nog naar verlangden, ach en voor mij is het alleen even wat tijd inleveren! Ik geniet van de mooie ontmoetingen die ik met de wensambulance heb en ik bedank mensen ook altijd dat ze het vertrouwen in ons hadden dat we bij het bijzondere moment aanwezig mochten zijn. Dit jaar mocht ik iemand met de wensambulance naar Frankrijk, de Alpe d”Huez, brengen tijdens het evenement Alpe d’HuZes. Een wens die mij nog lang zal bij blijven, een emotie, synergie die daar op die berg was om met elkaar iets tegen kanker te gaan ondernemen ! Maar ook een wensvrager die genoot van het moment, maar ook de foto’s zag die in de bochten hingen en tegen mij zei: daar hangt mijn foto ook volgend jaar Hans! Ook mag ik mensen graag op de hoogte brengen van datgene wat de Wensambulance allemaal doet, dus als u een club of vereniging heeft, nodig ons eens uit om te komen vertellen wat we voor mensen kunnen betekenen. Dan gaat het vooral niet over ons zelf maar om ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk mensen op de hoogte komen van datgene wat de wenambulance allemaal voor mensen kan betekenen zodat er nog meer mensen gebruik gaan maken van een wensambulance. Het doen van wensen werkt verslavend, als je er een paar gedaan hebt dan wil je meer, meer mensen dat fijne moment geven, waarin ze even kunnen vergeten hoe ziek ze zijn. Dus ik hoop dat ik dit mooie werk nog lang mag blijven doen, ik doe het met liefde!

Lees verder

Het verhaal van Gerben Hinsenveld

Mijn naam is Gerben Hinsenveld, ik ben 49 Jaar en ben nu bijna een jaar actief voor de Twentse Wens Ambulance als chauffeur. In het dagelijks leven ben ik werkzaam in het MST in Enschede als instrumentbeheerder/sterilisatie medewerker (reinigen, desinfecteren en steriliseren van operatie instrumenten). Ik ben via via in aanraking gekomen met de Twentse Wens Ambulance. Nadat ik mij had aangemeld ben ik eerst uitgenodigd op een informatie avond waar het een en ander werd uitgelegd en wat de verwachtingen van een vrijwilliger zijn.

Lees verder

Het verhaal van Ellen Broekhuizen

Zo’n 10 jaar geleden was er een televisie uitzending van 'Het mooiste meisje van de klas', waarbij de hoofdpersoon op een soort divan lag tijdens de opname. Bij de aftiteling kwam in beeld dat deze uitzending tot stand kwam mede dankzij de Twentse Wens Ambulance die het vervoer van haar naar de studio mogelijk gemaakt had. Diezelfde avond heb ik informatie opgezocht en een paar dagen later maakte ik kennis met Cor Havelaar en een aantal vrijwilligers op de toenmalige locatie bij het Vliegveld Twente. Vanaf dat moment hoorde ik bij de TWA (fan)club.

Lees verder

Het verhaal van Marion Hulzebos

Toen ik zo’n 10 jaar geleden in ons weekblad een stukje las over de Twentse Wensambulance was ik meteen verkocht. Dit leek me echt iets om als vrijwilligster te mogen doen.Na een mail gestuurd te hebben kreeg ik de nodige informatie om mij aan te melden. En was mijn deelname als vrijwilligster een feit. Ik vind het nog steeds een voorrecht om dit te mogen en kunnen doen.

Lees verder

Actueel

Afscheid.

11 november 2018.

Op vrijdag 9 november hebben we mv K. naar haar man in het ziekenhuis gebracht. Mevrouw had ten gevolge van een val haar bekken gebroken en was dus niet meer in staat om zelfstandig ergens heen te kunnen gaan. Haar man lag ernstig ziek op de intensive care. Zonder onze inzet was het voor haar niet mogelijk geweest om naar hem toe te gaan. Met haar dierbaren om zich heen, heeft zij gesprekken met de artsen kunnen voeren, haar man vast kunnen houden, tegen hem kunnen praten en afscheid kunnen nemen. Zij was bij hem, toen hij overleed. Wij zullen haar ook op zijn uitvaart begeleiden.

Lees verder

Mooi bericht van Grand Café Het Meestershuis

1 november 2018.

Gisteren, woensdag 31 oktober 2018, hebben wij een wens gereden voor een mevrouw uit Vorden. Mevrouw wilde het crematorium in Haarlo bezoeken waar zij gecremeerd zal worden. Onderweg zijn wij met mevrouw ook naar Grand Café Het Meestershuis om daar te gaan lunchen. Onderstaand het mooie hartverwarmende bericht wat door Grand Café Het Meestershuis op Facebook werd geplaatst: Mogen wij met een brancard naar binnen?Vandaag stond er ineens een chauffeur/vrijwilliger van een wensambulance voor onze deur die netjes aangaf dat hij via de Stichting Twentsewens ambulance een dag met een ernstig zieke dame op pad was. Onderdeel van haar wens was om te lunchen bij het Meestershuis in Vorden. Dus vandaar de vraag of hij met een brancard naar binnen mocht. Uiteraard hoefden de aanwezige Juffen daar niet over na te denken. In het 'Oude Deel' werd voldoende ruimte gecreëerd en zo kon deze dame nog 1 keer volop genieten bij het Meestershuis.Helaas heb ik de dame in kwestie zelf niet meer kunnen bedanken voor haar bezoek. Ik was er zelf namelijk niet en daar had ik het best moeilijk mee toen Jorieke en Mireille mij vanmiddag dit verhaal vertelden. Ik heb het hier namelijk al wel een paar keer eerder aangegeven. Dat je zaak zoveel betekent voor je gasten dat het zelfs onderdeel wordt van een laatste wens, dat is echt nooit in mij opgekomen toen ik 5 jaar geleden het businessplan en de begroting aan het maken was. Ik heb er ondertussen wel een extra post voor aangemaakt op de 'Balans', met als benaming : geluksmomentjes. Er staat geen waarde achter want zoals iedereen weet zijn geluksmomentjes niet in geld uit te drukken, maar de balans zal hierdoor voor de Bovenmeester altijd positief doorslaan.Elly bedankt en carpe diem!

Lees verder

Wens naar Den Helder.

30 oktober 2018.

Verslag: wensrit naar Den Helder op 27 oktober 2018. De dochter van onze gasten had deze wens aangevraagd. Haar moeder was in Den Helder geboren en getogen en heeft na haar huwelijk nog 8 jaren daar gewoond. Haar zus en broer wonen er nu nog. De beide zussen hebben dagelijks telefonisch contact met elkaar maar hebben elkaar een aantal jaren niet meer gezien vanwege afnemende gezondheid en vervoersproblemen. Zaterdag 27 oktober was het zover. De wensambulance stond iets na half negen voor “Het Woolde” in Hengelo waar mevrouw al enige jaren woont. Haar man was ook al aanwezig; beiden zeer blij met dit uitstapje. De dochter had al aangegeven dat haar ouders ook nog graag even door Den helder willen rijden om nog plekken te zien met veel herinneringen zoals hun eerste huis, de vuurtoren en de dijk. De reis verliep vlot en rond het middaguur stonden we bij de vuurtoren op de dijk. De weersvoorspellingen waren niet zo goed maar gelukkig viel dat erg mee; veel zon en een frisse wind. Het echtpaar heeft erg genoten van alles wat ze onderweg en in Den Helder weer opnieuw zagen. Dit was duidelijk te zien op hun gezichten. Na de “sightseeing” zijn we naar haar zus gereden waar de overige familie al bij de ingang van het appartement stond. Haar zus was niet op de hoogte van dit bezoek en toen iedereen geleidelijk binnen kwam werd de verbazing steeds groter en ze was totaal overrompeld dat haar zus in de rolstoel werd binnen gereden. De beide zussen hebben de hele middag naast elkaar gezeten en genoten van elkaars aanwezigheid. De familie zorgde goed voor de inwendige mens. In de vroege avond zijn we weer richting Twente gereden. Achterin de ambulance werd op de terugreis nog druk gepraat door het echtpaar ( volgend jaar 65 jaar getrouwd) over alle indrukken. Rond half tien waren we weer terug bij “het Woolde” en namen we afscheid van blije en dankbare mensen. Het was weer een prachtige dag waar we opnieuw hebben ervaren dat een wens werkelijkheid werd.

Lees verder